Doornroosje syndroom

Gisteren viel mijn oog op een tijdschrift met een special over slaap. In het bijzonder op de aankondiging over het Doornroosje-syndroom.

Het blijkt een zeldzaam syndroom waar gezonde mensen af en toe dagen en soms zelfs weken slapen. Voor mij als slechte slaper klinkt dat aantrekkelijk maar bij nader inzien is het vast ook erg onhandig.

Dan het slaapritme van koalaberen. Zij slapen negentien uur per dag en de andere  vijf uur eten ze  eucalyptusbladeren! Pffff nee dank je, dat zie ik ook niet zitten.

Het tegenovergestelde dan, heel lang niet slapen. Wat zou er dan gebeuren? Na 24 uur ben je al lichtgeraakt, duizelig en kan je je moeilijk concentreren. Na 2 dagen wordt je immuunsysteem zwakker en na 3 dagen kan je al gaan hallucineren! Gelukkig moet je erg je best doen om dit voor elkaar te krijgen. En verder dan een keer een nacht overslaan in mijn jonge jaren ben ik niet gekomen. Deze slaapstoornis is een gevaarlijke en daar heb ik gelukkig geen last van.

Ik heb te maken met het gewone ietstevaakwakkerindenacht-syndroom, vanaf nu het ‘Prinses op de erwt-syndroom’ genoemd, dat klinkt beter vind ik.  Maar wat is daar nou tegen te doen? Slaaptherapie, medicijnen, slaaptraining of minder wijntjes voor het slapen gaan? Daar ben ik nog niet uit. De laatste tijd gaat het gelukkig iets beter en heb ik bijna geen behoefte meer aan dutjes overdag. Ik heb ook niet meer het gevoel een tekort aan slaap te hebben. Maar normaal is het ook niet. Misschien verdwijnt het Prinses op de erwt-syndroom wel langzaam uit mijn leven.

Grappig is ook om te zien hoeveel verschil er zit in het aantal uren dat men in verschillende landen slaapt. En wat is dan normaal?
In Frankrijk slapen ze gemiddeld bijna 9 uur en de Spanjaarden ruim 8 en een half uur. Wij Nederlanders zitten op een gemiddelde van 7 en een half uur slapen per nacht. Wat een verschil zeg en hoe krijgen die Fransozen dat voor elkaar?

Het zit hem vast niet in het drinken van de Franse wijntjes.  Want alcohol geeft een chemische balansverstoring waardoor je juist vaker wakker kan worden. Jammer zeg . . .

Hoe slaapt de familie?

Ik weet niet hoe dat bij u is maar ik zie met het stijgen der jaren steeds meer karaktertrekken of gewoontes van mijn (groot)ouders nu ook bij mij en mijn twee zoons tevoorschijn komen.

Bijvoorbeeld dat we steevast elke dag als eerste aan elkaar vragen ‘heb je lekker geslapen?’. Mijn ouders deden dat bij mij en ik doe dat nu ook bij mijn twee jongens. Het antwoord is meestal een nog slaperig ‘ja hoor’ maar soms ook ‘nee’ want het was te koud of te heet! Heel soms vertelt de jongste van 11 dat een hij droom heeft gehad en kan hij er nog iets van vertellen. Maar meestal is het antwoord op de dagelijkse vraag kort. Ik ben benieuwd of mijn zoons deze familie-vraag voortzetten, ik denk het wel.

Dan een ander kenmerkje in onze familie. Praten in de slaap! Ik begreep van mijn moeder dat haar vader dat ook al deed. Mijn moeder en ik praten ook heel wat af in onze slaap en tijdens vakanties waar ik in één ruimte met mijn kinderen slaap hoor ik ook al van mijn jongste soms de meest warrige verhalen. Hij vindt dat zelf wel interessant en wil dan eigenlijk weten of hij niet iets geheims heeft verklapt! Ik stel hem dan gerust met de opmerking dat ik er in de verste verte geen geheim, droom of verhaal uit kan halen.

Mijn oudste zoon van 14 doet iets in zijn slaap waar we nog geen familiaire ervaring mee hebben. Hij kan soms ontzettend zijn tanden knarsen! Ieuw . . . daar krijg ik zo de rillingen van!!

Wie weet is hier een nieuwe traditie gestart. Ach, een beetje variatie kan ook geen kwaad.

Mijn man snurkt. Ik heb de hoop dat dat niet in de genen zit. Gaat nog gezellig worden als die strottenhoofden van die mannen met z’n drieën tegelijk een uitvoering gaan geven . . . .

Wordt vervolgt . . . .

Slapen . . . een probleem of niet? (introductie)

Mijn naam is Ingeborg, ik ben 47 jaar en zo lang ik me kan herinneren is er altijd wel wat met mijn slapen aan de hand geweest.

Neem mijn kinderjaren. Steeds terugkerende dromen of nachtmerries. Ik kreeg het voor elkaar mezelf een fors blauw oog te dromen. Zo van ‘in deze auto zonder rem moet ik NU maar uitspringen’ en klabam sprong ik tegen een balk van mijn schuine zolderkamertje. Probleem?

Of mijn slaapwandelperiode. Waarin ik regelmatig op de koude tegelvloer van de keuken tot besef kwam dat ik eigenlijk in bed hoorde te liggen. Of die ene keer dat ik niet eens tot de keuken kwam! Maar halverwege in de restanten van een muis stond die de kat voor me had achtergelaten. Probleem?

Later kwam de ‘wat is er nu weer in de slaapkamer’ periode. In een slaap/waak toestand kwamen dan bijzondere gesprekken tot stand. Dat verschilde van ‘schat, ik veeg even de glasscherven uit bed’ of ‘HELP de slaapkamer valt om’ tot gesprekken waarin mijn partner leerde mij vooral GELIJK te geven omdat een discussie op dat moment aan mij niet besteed was! Probleem?

Mijn nieuwste slaapstoring is dat ik om de klipklap wakker ben en vaak om een uur of vijf of zes wakker ben en blijf! Als een kind gaat plassen, mijn man snurkt of een overbuurman ’s nachts een deur dicht trekt, ik ben wakker. Als de hond van de buren bij wijze een WIND laat ben ik al wakker! Probleem?

Vanmorgen was ik bij mijn bedrijfsarts. Na een burnout probeer ik met goede energie weer terug te keren. Ik vraag of mijn vroege wakker worden en lichte slapen onderzocht en misschien behandelt kan worden. Ze geeft de website van ChronoMed, de opmerkingen ‘een mens heeft genoeg aan 6 uur slaap’ en vraagt wanneer ik denk weer volledig te kunnen werken . . .

Probleem of niet? Ik weet het even niet!